Het externe seizoen zit er alweer bijna op. HMC B, C en 4 en de NBSB beker teams zijn alweer klaar en voor alle andere teams behalve HMC 1 rest nog 1 ronde. De opvallende lezer/website bekijker heeft het de afgelopen maand vast wel gezien dat er ook weinig verslagen waren van andere teams dan HMC 1.
En dat zou zomaar met de prestaties van de afgelopen maand(en) te maken kunnen hebben. Alle teams behalve HMC 1 lijken een op een seizoenseinde af te stevenen van ‘net niet’. Niet dat er veel slechte prestaties tussen zitten, maar gewoon niet echt iets om over naar huis te schrijven.
HMC 2 heeft bijvoorbeeld de titel door een onhandige uitglijder tegen ASV 4 (5 – 3 verlies door o.a. een niet opgekomen speler) niet meer in eigen hand en is afhankelijk wat concurrenten ASV en Krimpen aan den IJssel doen in hoeverre de titel nog realistisch is in de laatste speelronde.
Hetzelfde geldt eigenlijk min of meer voor HMC A in de avond competitie dat met versterking van Thomas Mollema met 2,5 – 1,5 onderuit ging tegen 3 spelers van Oisterwijk en daarmee in de laatste ronde moet winnen van KiNG A om nog kampioen te worden.
HMC 3 heeft zich al lang en breed veilig gespeeld en wist in februari de titelaspiraties van ’t Paardje een aardige knauw te geven. Maar ging in de eerste 3 rondes van dit jaar 2x met 5,5 – 2,5 onderuit en heeft daardoor maximaal nog zicht op plek 3. Al is het altijd nog beter dan Stukkenjagers 6 in die competitie, deze ploeg verloor 1x met 5 – 3 en 5x met 4,5 – 3,5 maar is dus wel al officieel gedegradeerd.
Vrees voor degraderen en HMC 4 (vorig jaar HMC 3) is een combinatie die ook de laatste jaren iets vaker dan lief is bij elkaar in een zin staan. Ook dit jaar moeten de mannen vrezen, zeker de nederlaag in december tegen directe concurrent UVS 3 was een zure. In de laatste speelronde is HMC 4 vrij dus die kunnen enkel toezien en afwachten of degradatie wordt afgewend.
Gelukkig is daarmee ook wel al het ‘slechte’ nieuw van alle teams benoemd. HMC 5 en 6 en HMC B en C doen het alleraardigst, waarbij zeker HMC C en 6 aan een stil maar uitermate aardig seizoen bezig zijn. HMC C had na een stroef begin (1 matchpunt uit 2 wedstrijden) de smaak goed te pakken met drie 4-0! overwinningen en wisten in februari Waalwijk A op het enige puntverlies van deze competitie te trakteren (2 – 2). Aan het eind van de competitie zal het helaas ‘slechts’ plek 2 of 3 opleveren, maar over een seizoen omkeren gesproken.
HMC 6 heeft nog een wedstrijd tegen de koploper (Waalwijk 2) te goed maar ook daar behoort plek 3 zeker tot de mogelijkheden. Veel onopvallende resultaten dit seizoen, 2x 2 – 2 en 2 overwinningen (2,5 – 1,5 en 4 – 0), kleine nederlaag tegen 1 van de 2 koplopers. Ook daar weinig opvallends maar toch wel redelijk goed.
HMC 5 en HMC B is vooral echt een verhaal van net niet. Want daar gebeurd het bijna elke wedstrijd. Veel gelijk spelen (HMC B maar liefst 3x in 6 wedstrijden) en kleine overwinningen en vooral vaak ook niet thuis gegeven tegen de betere ploegen, terwijl er toch welke wedstrijd voldoende kansen lagen werd er dit seizoen toch vooral net iets te vaak aan het kortste eindje getrokken.
Klap op de vuurpijl in het verhaal was het HMC B-beker team wat de eerste wedstrijd die het ooit verloor meteen in de finale deed. Ook daar taaie strijd, met wellicht iets meer kansen maar helaas aan het eind stond er wel een 3 – 1 nederlaag op papier.
Dus samengevat: zeker geen slechte resultaten dit seizoen, maar op de alles beslissende momenten viel toch vaak het kwartje net de verkeerde kant op. En daarover een stukje schrijven is natuurlijk altijd net iets minder leuk. Er is weer een hoop geleerd, veel mensen hebben hun debuut gemaakt dit jaar en er is zeker ook weer veel ontwikkeld. Laten we die ontwikkeling meenemen naar volgend seizoen en een voorbeeld nemen aan HMC C hoe je dingen omdraait, want als het kwartje net de andere kant op valt wordt volgend jaar vast een fantastisch extern seizoen.